Οι παλιές αγάπες, λέει ένα τραγούδι των Πυξ-Λαξ, πάνε στον παράδεισο, οι μεγάλες όμως... δεν πεθαίνουν ποτέ Κ.

13.6.07

ΝΑ...ΕΡΧΕΣΑΙ....

Τέτοιες βραδιές , πνιγμένες μεσ’ τη θλίψη , πάντα.. να έρχεσαι ,
έτσι απλά , όπως παλιά , με τα μαλλιά , στους ώμους σου λυμένα ,
κι'όπως , στην άκρη του ονείρου , του χαμένου μου θα στέκεσαι ….
να ..ζωντανεύεις τα κομμάτια του κορμιού τα..νεκρωμένα..

Θέλω να έρχεσαι , βροχή μου χειμωνιάτικη , μαζί με τις σταγόνες
να μου ξεπλένεις κάθε πόνο απ’ την ψυχή την κουρασμένη ,
παρασυρμένος , τι κι’ αν είμαι , απ’ τις όμορφες , τις ξωτικές γοργόνες ,
θα σε προσμένω πάντα , στη γνωστή μας τη… στιγμή , αγαπημένη…

Θέλω να έρχεσαι , συχνά , το έχω ανάγκη να σε..δω , να σε γνωρίσω
με’χει κουράσει τόσο , αυτή η αδιάκοπη στον κόσμο περιπλάνηση ,
μάταια.προσπαθώ , το άγνωστο άρωμά σου μεσ’ το πλήθος να μυρίσω ,
να δω το χρώμα των ματιών σου, το βουβό , γλυκειά μου άρνηση..

Λιδορίκι 13 06 07 . Κ .-

Δεν υπάρχουν σχόλια: