Οι παλιές αγάπες, λέει ένα τραγούδι των Πυξ-Λαξ, πάνε στον παράδεισο, οι μεγάλες όμως... δεν πεθαίνουν ποτέ Κ.

30.8.07

Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ.....Π Α Σ Χ Ω Ν......

Σε ονειρεύτηκα , Χριστέ μου , απόψε πάλι ,
Ξυπόλυτο , με πληγιασμένα πόδια και χιτώνα..σκονισμένο..
Με το αγκάθινο στεφάνι..ματωμένο στο..κεφάλι ,
Και το θλιμένο βλέμα στην Ελλάδα…απλωμένο…

Σε είδα Χριστέ μου , εκεί , στου χαλασμού τον τόπο ,
Σ’ ένα καμμένο δέντρο , ακουμπισμένο , δακρυσμένο…
Δυό κόκκινες πληγές , τα φλογισμένα μάτια , και με κόπο ,
Κρατούσες , δύσκολα , όρθιο το κορμί το κουρασμένο…

Πεινούσες και διψούσες , μα με τρεμάμενο το χέρι ,
Πότισες ένα..ένα τα παιδιά πούχαν χωθεί στην αγκαλιά σου ,
Με το νερό , που για τη δίψα σου να σβήσεις σούχαν φέρει…
Και μοίρασες σε όλους μας τριγύρω τη…μπουκιά σου…

Σε βλέπω πάντα στ’όνειρο Χριστέ μου , όταν πονάω ,
Σε βλέπω..έτσι.. απλά σαν..αδερφό , σαν…φίλο αγαπημένο ,
Κι’ ένα μονάχα , τούτ’ τη δύσκολή την ώρα σου ζητάω…
Μείνε κοντά μας , στον τόπο τούτο το…φτωχό…το..ρημαγμένο….



Λιδορίκι 30.08.07……..Κ.-

Δεν υπάρχουν σχόλια: